تجربهٔ ما از نرم‌افزار نکستو (Nextofx) — از دیتای گروگرفته تا سود لحظه‌ای

26 مرداد 1405

سال‌ها با یک نرم‌افزار حسابداری کار کردیم که بدترین چیزی را که یک صرافی می‌تواند تجربه کند به ما داد: کل دارایی‌مان در دیتابیسی بود که پسوردش را نداشتیم. این تجربهٔ ما از مهاجرت به نکستو است.

دیتایی که اسماً مال ما بود

بارها درخواست کردیم پسورد دیتابیس را به ما بدهند تا خیالمان راحت شود. هر بار جواب نگرفتیم. اسماً دیتابیس داشتیم، ولی بدون پسورد عملاً هیچ نداشتیم.

یعنی اگر روزی به هر دلیلی ما نمی‌خواستیم با آن‌ها کار کنیم — یا آن‌ها نمی‌خواستند با ما کار کنند — سابقهٔ سال‌ها معامله، مانده‌ها و پرونده‌های مشتری می‌توانست یک‌جا دود شود. سال‌ها روی این طناب راه رفتیم، فقط به امید اینکه همه‌چیز سالم بماند.

مدت‌ها دنبال جایگزین بودیم

بعضی نرم‌افزارها حسابداری خوبی داشتند ولی مفاهیم صرافی را نمی‌شناختند: تراز مستقل هر ارز، پوزیشن ارزی باز، تسعیر. بعضی دیگر مفاهیم صرافی را می‌شناختند ولی همان منطق «دیتای تو پیش ما امانت است» را داشتند.

در نهایت به نکستو مهاجرت کردیم. مهاجرت همان‌طور که می‌خواستیم انجام شد: سابقهٔ کامل سال‌ها معامله و سند منتقل شد و ترازها ریال‌به‌ریال تطبیق داده شد — تاریخچه‌مان را از دست ندادیم.

چه چیزی واقعاً عوض شد

دیتا دست خودمان است

بکاپ کامل و قابل‌بازیابی، بدون پسورد، همیشه در دست ما. اگر فردا بخواهیم روی سرور خودمان ببریمش، می‌توانیم. این تنها بندی بود که نمی‌خواستیم دوباره گرفتارش شویم و حالا نیستیم.

سود لحظه‌ای، به‌جای برآورد دوهفته‌ای

در نرم‌افزار قبلی نرخ ارزها نسبت به ارز مرجع درست وارد نشده بود، پس عملاً هیچ گزارش سودی نداشتیم. هر دو هفته یک‌بار می‌نشستیم و با چند ساعت حساب‌وکتاب روی دارایی‌هامان یک سود تقریبی برآورد می‌کردیم.

الان سود هر معامله لحظه‌ای و بدون هیچ محاسبه‌ای معلوم است. آخر شب هم گزارش سود روز خودکار روی واتساپ می‌آید.

ریال‌گردانی: از دو سیستم و اکسل، به یکی

قبلاً برای ریال‌گردانی یک برنامهٔ جداگانه داشتیم. تا حدی کار را راه می‌انداخت، ولی با کلی کار دستی:

• لیست بدهکاران و بستانکاران را در اکسل می‌گرفتیم
• اکسل را به برنامهٔ ریال‌گردانی می‌دادیم تا بفهمیم با کی حساب داریم
• آخرش هر فیش را دو جا ثبت می‌کردیم: یکی در برنامهٔ ریال‌گردانی، یکی در نرم‌افزار حسابداری

حالا هر دو یکی شده. نه انتقال اکسلی مانده، نه ثبت دوباره. ثبت فیش از دو بار شده حدوداً ۰٫۲ بار — چون سیستم خودش ثبت می‌کند و اپراتور فقط بررسی و تأیید می‌کند. 🙂

چند خط واتساپ، به‌جای یکی

قبلاً یک خط واتساپ به کار وصل بود. الان چند خط هم‌زمان وصل است و ماندهٔ حساب، صورتحساب و رسید هر سند مستقیم به گروه واتساپ همان مشتری می‌رود. خودکارسازی‌هایی که روی همین بنا شد، بهره‌وری همکارانمان را به‌شدت بالا برد.

موبایل واقعی، به‌جای خریدن تبلت برای همه

قبلاً برای اینکه همکاران همه‌جا به نرم‌افزار دسترسی داشته باشند، برای همه‌شان Surface سبک خریده بودیم. حالا تقریباً همهٔ کارهای نسخهٔ دسکتاپ از موبایل انجام می‌شود — با همان سطح دسترسی هر کاربر.

آرامش در تراکنش‌های کریپتو

همیشه نگران تتر تقلبی بودیم. حالا ثبت تراکنش رمزارز به قراردادهای رسمیِ از پیش تأییدشده گره خورده است؛ توکن جعلی وارد دفترمان نمی‌شود.

حرف آخر

آنچه برای ما مهم بود، فقط «امکانات بیشتر» نبود — آرامش بود. اینکه دیتای صرافی مال خودمان باشد، سود را همان لحظه بدانیم، و اپراتور به‌جای تایپ‌کردن، تأیید کند.