سکه تمام بهار آزادی (طرح قدیم)
سکه تمام بهار آزادی، که به عنوان سکه طرح قدیم نیز شناخته میشود، نخستین سکه طلای رسمی جمهوری اسلامی ایران است که از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۰ توسط بانک ملی ایران ضرب شده است. این سکه به مناسبت پیروزی انقلاب اسلامی طراحی و عرضه شد و به دلیل طراحی خاص و ارزش تاریخی، همچنان در بازار طلا مورد توجه است.
مشخصات فنی سکه
- سالهای ضرب: ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۰
- وزن کل: ۸.۱۳۵۹۸ گرم
- عیار: ۹۰۰ در ۱۰۰۰ (۲۱.۶ عیار)
- وزن طلای خالص: ۷.۳۲۲۳۸۲ گرم
- قطر: ۲۲ میلیمتر
- ترکیب فلزی: ۹۰٪ طلا، ۱۰٪ مس و نقره
طراحی سکه
یک طرف سکه تصویر بارگاه امام رضا (ع) را نشان میدهد که در بالای آن عبارت «اولین بهار آزادی» و در پایین آن سال ضرب درج شده است. از سال ۱۳۵۹ به بعد، کلمه «اولین» از عبارت بالا حذف شد.
طرف دیگر سکه مزین به نام حضرت علی (ع) است که سه بار به صورت تزئینی در داخل یک ششضلعی تکرار شده و در زیر آن عبارت «بانک ملی ایران» حک شده است.
تفاوت با سکه امامی (طرح جدید)
سکه امامی از سال ۱۳۷۰ به بعد توسط بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران ضرب میشود و دارای تصویر امام خمینی (ره) در یک طرف و بارگاه امام رضا (ع) در طرف دیگر است. از نظر وزن و عیار، هر دو سکه مشابه هستند، اما به دلیل تقاضای بیشتر برای سکه امامی، قیمت آن معمولاً اندکی بالاتر است.
نکات سرمایهگذاری
سکه تمام بهار آزادی به دلیل طراحی خاص و ارزش تاریخی، برای کلکسیونرها و سرمایهگذاران جذاب است. با این حال، به دلیل توقف ضرب این سکه و تقاضای کمتر نسبت به سکه امامی، نقدشوندگی آن ممکن است کمتر باشد.